KWEKUATSHEU VE AY HİKAYESİ
Derler ki bir zamanlar göğün karanlık nehirlerinde dolaşan Kwekuatsheu adında bir ruh varmış. Geceyi omzuna alır, yıldızların arasından geçer, en çok da Ay’ın yanında dururmuş. Çünkü bazı ruhlar karanlığa rağmen değil, karanlığın içinde severmiş.
Ay kırmızı gülleri severmiş. Bunu bilen kıskanç bir ruh, Kwekuatsheu’ya yaklaşmış ve “Eğer onu gerçekten seviyorsan dünyaya in, kırmızı güller orada” demiş.
Ama bazı yolculukların dönüşü yokmuş. Dünyaya inen bir ruhun bir daha geri dönemediği söylenirmiş. Ve aşk, bazen bunu en son anda fark ettirecek kadar sessizmiş.
Kwekuatsheu yeryüzüne inmiş. Ormanların derinliğinde ellerini kana batıra batıra Ay için kırmızı güller toplamış. Fakat göğe dönmek istediğinde yıldızlar susmuş, gökyüzü kapanmış.
Bazı aşklar, uğruna düşülen yerden geri dönülmeyen türdenmiş. O günden sonra bedeni değişmiş; parmaklarının yerini pençeler, çığlıklarının yerini ulumalar almış. Artık gecede yaşayan yalnız bir kurda dönüşmüş.
Ama hisler değişmemiş. Bu yüzden her dolunayda başını göğe kaldırıp Ay’a ulurmuş Kwekuatsheu. Çünkü Ay hâlâ oradaymış… ama artık ona ulaşamayacak kadar uzak.
Derler ki kurtların dolunayda uluması bu yüzdenmiş.
(Kızılderili Mitolojisi)
Derleme//Parmaksız Piyanist
Yorumlar
Yorum Gönder