Kır başlar ve Kırbaçlar !

 

Kır başlar ve Kırbaçlar !

Herkes elbet bu dünyada kiracı. Ama bu nasıl heykel ?

Denk değil kıçı başı.

Güneşin doğduğu yerden geliyorum,

elimde Atilla'nın kırbacı.


Soğuk ve mat, saçlarımdan kır bu acı

Acın baş tacı, başta acı başka acı !

Başka başka iklimler gördüm;

başka yol, başka hancı, başlar açık !


Başlara çık,

memleket özlemi başka acı

Baş kaldırı: başa dar ağacı

Başlar alır, başa geçer kırbacı


Parmaksız Piyanist

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

DÜŞ TÜĞÜ

Resim
  DÜŞ TÜĞÜ Bir düş alıp kurulandım, Üzerime yeni hayallerimi giyindim, Elaleme baktım, düşünerek şiir yazıyor. Elli alem bana baktı, düş yiyerek yazıyorum. Düşün yabancı dili de cinsiyeti de varmış. 'My name is DüşMan' diye kendini tanıtıyor. Düş tüyü yerden kaldırabilirmiş, Ama düş tüğüm yeri kaldıramaz. Eminim Gönül, düş tüğüne binip uzaklaşmak istiyor. Biri'ne bin katıp düşmeden, düşün terkisine biniyor, ve düşü yor… yola değil, kendine... //Parmaksız Piyanist
Devamı

Biliyor musun? Bilmiyorum...

Resim
Biliyor musun? Bilmiyorum... İnsan bazen bir cümleye böyle başlıyor işte. Soruyu soran da kendisi, cevabı veren de. Bir yanıyla anlatmak istiyor, diğer yanıyla ne anlatacağını bilmiyor. Belki de büyümek dediğimiz şey, cevapları çoğaltmak değil; bazı soruların cevapsız kalacağını kabullenmek. Eskiden her şeyden emindim. Doğrunun ne olduğunu, kimin haklı olduğunu, neyin sonsuza kadar süreceğini bildiğimi sanıyordum. Sonra zaman geçti. İnsanlar değişti, şehirler değişti, ben değiştim. Kesin sandığım şeylerin çoğu dağıldı. Geriye büyük cümleler değil, küçük tereddütler kaldı. Ne tuhaf değil mi? İnsanlar bilmediklerini söylemekten çekinir. Sanki her konuda bir fikri olmak, her soruya bir cevabı bulunmak zorundaymış gibi yaşarlar. Oysa zaman gelip elime bir ayna tutuşturdu ve yüzüme karşı güldü. Mesela bazı insanların kalacağını biliyordum. Gitmişler. Bazı yaraların geçeceğini biliyordum. İz bırakmışlar. Bazı sözlerin unutulacağını biliyordum. En çok onlar aklımda kalmış. Demek ki bilmek ded...
Devamı

Ömür Tökezi

Resim
  ÖMÜR TÖKEZİM Ey benim ömür tökezim, Kalbime takıldın, gözüme düştün. Başkasını göremezdi hani gözlerin… Gözümden düştün, gözün mü sürçtü? İlk baharıma sonlar üşüştü… Ne fark eder sevene yaz mı kış mı? Sevilen, sevenin içinde sıkıştı. Her mevsim aynı huş… aynı hurçta saklı bir düş. Bir adın vardı, bende saklı saklambaç Ummazdım, gülüşünü bağrıma sapla kaç Sen kalk örülmüş duvarları bir ay da aş. Bende tökezleyip düşen, bir ay yaş ! Şimdi gel de nasıl okursan oku bunu ; Ben üç kez kaçıp dört kez sokulduğunum. Narin bir gül gibi sol'du umut ! Narin bir gül gibi soldu umut. Parmaksız Piyanist
Devamı